Dziewczęca Służba Maryjna

przy

Bazylice Matki Boskiej Bolesnej
w Limanowej

Jesteś tutaj: 
Początki
Minęło już ćwierć wieku jak się to zaczęło w Tarnowie.
W kręgu osób współpracujących z diecezjalnym Referatem Duszpasterstwa Młodzieży, które zbierały się, aby przygotować programy i pomoce na spotkania młodzieżowych grup apostolskich, powracała niby uparty refren myśl o potrzebie objęcia głębszą formacją także dziewcząt ze szkół podstawowych, które nie miały dotąd takiej - jak chłopcy należący do zespołów ministranckich - możliwości zdobycia przygotowania apostolskiego. A za nim przemawiały ważne racje religijne i pedagogiczne. Stwierdzono zgodnie, że dla harmonijnego rozwoju osobowości ludzkiej i chrześcijańskiej trzeba dać dziewczętom więcej treści i przeżyć religijnych w ramach zajęć poza katechizacją w grupach elitarnych, i to nie dopiero w wieku młodzieńczym, a o wiele wcześniej, kiedy brud moralny jeszcze nie wtargnął i nie opanował wrażliwej duszy dziecka.
Zadanie trudne, delikatne, a do tego bardzo ważne i pilne dla umocnienia polskiej rodziny i wiary w naszych parafiach. Panowało od początku przeświadczenie, że wychowanie dziewcząt powinno być wychowaniem maryjnym, że Matce Bożej trzeba to dzieło oddać w ręce, by pod Jej opieką dokonywał się zasiew, wzrost i zbieranie plonów.
Powoli kształtowała się koncepcja i program formacji, powstawały ramy organizacyjne. Ułożono wstępny plan pracy, w którym postanowiono:
  • sprawę tworzenia grup dziewczęcych w parafiach powierzyć siostrom zakonnym,
  • tam, gdzie nie ma sióstr, zlecić ją starszym dziewczętom, animatorkom,
  • prowadzić systematyczne szkolenia i kursy formacyjne,
  • przygotować pomoce z gotowymi konspektami spotkań.
I tak zaczęło kiełkować dzieło.
Znalazły się chętne siostry, dziewczęta i panie. Były kursy - każdego roku kilka. Pojawiły się i pomoce. A Matce Bożej zapewne przypadła do Serca Dziewczę Służba Maryjna, gdyż liczba członkiń ustawicznie rosła. Zorganizowania w 1982 roku pierwsza Pielgrzymka DSM w Tuchowie była prezentacją biało-niebieskich strojów, piosenek i recytacji. Przybyły grupy z różnych stron diecezji, niektóre pieszo. Liczba uczestniczek i obraz pracy przewodniczek DSM były dla obecnych bardzo radosnym i wzruszającym zaskoczeniem.
Odtąd co roku, w maju, odbywały się spotkania pielgrzymkowe w jednym z sanktuariów maryjnych diecezji. Były one podsumowaniem całorocznej pracy zespołów.
Kształtowanie właściwych postaw w życiu dziewcząt i praca apostolska o szczególnym charakterze maryjnym realizowane na spotkaniach grup, miały oddziaływać na dom rodzinny i dalsze środowisko oraz być sposobem przeciwstawienia się powodzi zła i zagrożeniu dziecięcych dusz ze strony współczesnego pogaństwa. To była pomoc dla dziewcząt, które tak bardzo zatracają swoją dziewczęcość, a często i godność. To również zapobieganie moralnej swobodzie obyczajowej, a uczenie ukochania domu i życia rodzinnego, poświęcenia dla innych, szlachetności, prawdziwej radości i ewangelicznych zasad życia.
Por. Dziewczęca Służba Maryjna, Red. Z. Bochenek, S. Kardas, Tarnów 2005